Ruim drie weken heb ik gezweten als nooit te voren, gewandeld als nooit te voren en een ongelooflijke hoeveelheid Wildlife gespot als nooit te voren. Op 19 maart vloog ik van Kaapstad naar Johannesburg en vanaf daar met een klein vliegtuigje naar Swaziland. Daar landde ik op de luchthaven van Manzini. Al vanuit het vliegtuigje keek ik met een glimlach op mijn gezicht uit het raampje, wat een schoonheid aan natuur zag ik om me heen!! Stew, een medewerker van Mlilwane, stond me op op te wachten en bracht mij vervolgens naar Mlilwane Wildlife Sanctuary, waar ik tot 21 maart verbleef. Deze dag werd ik naar Mkhaya Game Reserve gebracht, in dit reserve zou ik voor 3 weken blijven en mijn Rhino Rescue Project doen.
Swaziland heeft ongveer een oppervlakte van 17 000 km2, waarvan 4% beschermd gebied is. Het lijkt misschien weinig als je het vergelijkt met andere landen, maar voor een land dat kleiner is dan het Kruger Park en verschillende andere Nationale Parken, zijn ze natuurlijk heel blij met die 4%. Een uniek feit is dat Nature Conservation in Swaziland onder de verantwoordelijkheid van de koning (Mswati 111) valt. Al het wildlife en flora&fauna staat hoog op de agenda in Swaziland en behoort tot het Staatshoofd. De administratieve verandwoordelijkheid is overgelaten aan Big Game Parks, wat direct gekoppeld is aan de koning. Deze administratieve taak heeft de familie Reilly op zich genomen. Big Game Parks omvat momenteel Hlane Royal National Park, Mlilwane Wildlife Sanctuary en Mkhaya Game Reserve.
Mkhaya ligt in het zuiden van lowveld in Swaziland. Mkhaya’s GPS is 26.39’37”S en 31.45’35”E. Op het moment is het belangrijkste doel van Mkhaya Game Reserve het beschermen van de neushoorns tegen stropers. Ik kwam van de zee en belandde zo midden in de bush. Ik wist van te voren dat ik in een tentenkamp zou verblijven en veel zou moeten lopen op een dag. Aangekomen op Mkhaya bleek dat ik de enige vrijwilliger was en daarom niet alleen met een ranger in de bush zou slapen. Ik verbleef in het huis van Mickey en Cotts Reilly, samen hebben ze twee leuke dochtertjes. Je zou misschien denken dat ik hierdoor van alle luxe wsa voorzien. Maar dit was gelukkig niet het geval, want drie weken zonder elektriciteit en een koude douche is weer eens wat anders…haha! Verder sliep ik niet in een gesloten kamer maar stond mijn bed in een soort van overdekte veranda. Wel grappig er vloog elke avond een zwaluwtje om mijn bed heen en niet alleen hij maar nog veel meer, natuurlijk had ik wel een mosquitonet om mijn bed. Elke avond luisterde ik dan naar de muziek van de natuur en viel dan heerlijk in slaap.
Elke ochtend ging om 5h15 mijn wekker om vervolgens om 6h00 op de verzamelplek aanwezig te zijn. Voor een soort van overdekte werkplek verzamelde alle werknemers zich en werd aan de hand van een checklist gecontroleerd of iedereen aanwezig was. Er waren twee verschillende groepen werknemers. Je hebt de rangers en de squat( in si Swati), betekent de arbeiders. ZIj kregen dan van Mickey te horen wat hun taak was voor die dag. De rangers hadden een aantal vaste taken en bepaalden meestal verder zelf de indeling van de dag, als Robert hier goedkeuring voor gaf. Robert was hoofd van de werknemers en zelf ook ranger. Hier kreeg ook ik te horen hoe mijn dag eruit zou gaan zien. Al weet je dat trouwens nooit precies en het zijn van flexibel is dan ook een fijn gegeven voor in de bush. Ik liet alle nieuwe indrukken, activiteiten en ervaringen heerlijk op me afkomen. Bijna elke dag ging ik met de rangers mee. In het begin met Muzzie, Sabelo en Sandile. Later vooral met Sandile. We begonnen dan in de morgen met het voeden van een aantal antiloppen rond het huis. Na dit te hebben gedaan liepen we naar de main area van de neushoorns. We gingen daar op zoek naar ze. Dit deden we doormiddel van het volgen van voetafdrukken, de poep, het checken van verse moddersporen enz. De neushoorns rollen regelmatig in de modder, deze geeft hun een beschermlaagje tegen teken en opgelopen schramen. Verder is de Ox Pecker regelmatig op de neushoorn te vinden. Deze vogel eet de teken en andere insecten van de neushoorn af. Mooi he dat de natuur elkaar helpt, de neushoorn is van zijn teken af en de vogels hebben een lekker hapje. In het Game Reserve zijn twee verschillende neushoorns; de witte en de zwarte. In si Swati umkhombe en bhetjane genoemd. De mannetjes zijn heel erg dominant en geven met het sprayen van hun urine hun territorium aan. Ik was ontzettend verbaasd toen ik voor het eerst hem dit zag doen, er komt namelijk echt een enorme grote douche uit! Wanneer een mannetje het op een vrouwtje gemunt heeft zal hij haar volgen en wanneer zij haar geur achtergelaten heeft, dus bijvoorbeeld haar poep zal hij hierover heen plassen zodat andere mannetjes haar niet kunnen volgen. Een vrouwtje krijgt 1 keer per 2 a 3 jaar een kleintje, die dan vervolgens bij haar blijft tot de volgende komt. Verder kan een volgroeide hoorn ongeveer 1,5 meter zijn. Die hoorn is vreselijk genoeg iets wat de stropers maar al te graag willen hebben. De beesten worden om het leven gebracht en de hoorn wordt eraf gesneden. Een aantal jaren geleden werden er heel veel neushoorns gestroopt, gelukkig is dit niet meer het geval, maar hierdoor is het aantal neushoorns drastisch afgenomen. Daarom zijn de berschermde gebieden ook zo belangrijk voor de neushoorns maar ook voor al het andere wildlife om hen de nodige bescherming te geven. Het checken van de neushoorns was dus een dagelijkse bezigheid, een controle om er zeker van te zijn dat onze neushoorns het goed maakten. Elke keer was het weer geweldig om ze te zien, zo’n groot beest maar op de een of andere manier had die toch ook iets schattigs met z’n kleine oogjes. Mijn lunchtijd was ongeveer van 12-14h en in de middag gingen we dan meestal de hekken controleren. Er zijn nogal wat wilde zwijnen die onder de hekken door willen gaan en zij zijn niet de enige het is dus belangrijk dat deze goed en regelmatig gecontroleerd worden. Natuurlijk ook ivm. stropers. Rond 5h00 was ik dan weer terug en behoorlijk moe. Omdat de dagen toch behoorlijk vermoeiend waren zocht ik altijd vroeg mijn bed op.
Een aantal keer ben ik met de arbeiders meegegaan en die vervullen verschillende taken in het park. De dagen dat ik met hen mee was hebben we planten vernietigd. Gewapend met een bushknife en met een super zware tree popper (soort hefapparaat om planten uit de grond te halen) gingen we dan de bush in. We moesten werkelijk de weg vrij maken met onze messen. De hele dag waren we dan zoet in de bush en onze bezigheid was het vernietigen van twee verschillende planten: triffid weed en lantana gamara. Deze ontrekken namelijk heel veel water uit de bodem en overwoekeren zo dat het gras dood gaat. Gras is het voedsel van heel veel beesten en het is dus noodzakelijk deze planten te verwijderen. Het was hard werken en dat in een temperatuur van 36 graden is zweten geblazen! Ondertussen leerden ik van verschillende werknermers wat woordjes in si Swati, ze vonden het geweldig dat ik zo in hun taal vroeg hoe het ging enz.
In het park had je verschillende gebieden die omheind waren met hekken. Mickey wilden een aantal giraffen naar een ander gebied hebben. We hebben met z’n allen een Game Capture Boma gebouwd om ze te vangen en naar het andere gebied te begeleiden. Er werden kabels gespannen tussen verschillende bomen waar vervolgens grote plastic doeken aan gehangen werden. Die vormden een driehoek aan een hek naar een ander gebied. Het hek hebben we tijdelijk weg gehaald. Met een gehuurde helikopter lokten we de giraffen in de Boma, op dat moment opende we snel het ‘gordijn’ en zo liepen ze vervolgens naar het andere gebied. Dat was een grote gebeurtenis en het was veel werk om alles op te bouwen.
Zo hebben we ook neushoorns gevangen. Mickey ging in de helicopter met de piloot en wij wachten op een punt met de walkietalkie in de jeeps. Achter een jeep hing een speciaal karretje waar we hem in konden vervoeren. Wanneer Mickey de neushoorn van dichtbij zag schoot hij het dovingsmiddel vanuit de helicopter en reden wij als een gek naar de plek waar de neushoorn dronken lag te zijn van de medicijnen. Dat was mijn eerste keer dat ik een neushoorn aanraakte was echt gaaf! Met veel mankracht werd de neushoorn vervolgens in het karretje getrokken. Dit soort activiteiten gebeurden niet dagelijks maar dit gebeurd af en toe en ik ben echt blij dat ik dit ook heb mogen ervaren.
Op het park worden Game drives geven voor toeristen. Verder is er in het midden van het park een hele mooie toeristen accomodatie. Het geld van de toeristen heeft het park nodig om te kunnen draaien. Op een morgen moest een werknemers die in de keuken werkt naar het ziekenhuis. Franscois( van Zuid-afrika) is toeristenmanager in het park en vroeg me of ik mee wilde om een kijkje te nemen in het ziekenhuis. Ik liet mijn kans natuurlijk niet gaan om iets buiten het park te zien en dacht dat we na 2 uurtjes wel weer terug zouden zijn. Wat ik dacht 2 uur te duren was uiteindelijk een dag. Het is echt niet normaal, het is zo een andere wereld en niet te vergelijken met het westen. De dokter moest alleen maar een formulier ondertekenen. Eerst zo die komen, toen bleek naar huis te zijn gegaan en uiteindelijk na 8 uren wachten konden we weer terug. Ondertussen had ik de tijd om alle nieuwe indrukken op me in te laten werken. Al die zieken mensen in 1 wachtkamer gepropt ik zat ertussen en me af te vragen wat de verhalen achter de mensen zouden zijn. Wat mij ook heel erg opviel was de hoeveelheid schoolkinderen langs de straten. Iedereen loopt in Swaziland, het kopen van een auto is gewoon veel en dan ook veel te duur. Dus je ziet hordens van schoolkinderen van 4t/m 17 jaar oud langs de weg lopen allemaal in hun eigen kleur uniform en sommige met en andere zonder schoenen. Je ziet vrouwen langs de weg met grote manden op hun hoofd kopen of grote tonnen met water. De vrouwen halen het water hier uit de rivier en lopen vervolgens kilometers de schouwen met het, verder wassen de mensen zich ook in de rivier. Een kraan in je huis en de elekriciteit die wij gewend zijn is een ongekende luxe voor bijna alle inwoners van dit land. Swaziland is Afrika maar totaal niet te vergelijken met Zuid-Afrika. Het is zo ontzettend verschillend het landschap, de sfeer, de manier hoe de mensen leven en de natuur. Ik heb echt het gevoel dat Swaziland meer het Afrika is wat we van tv kennen; de hutjes van riet enz. Verder kom je er ook amper blanken mensen tegen.
Mijn tweede week had ik veel last van hoofdpijn en ik dacht dat dit door de zon kwam. Ik nam gewoon elke dag een paracetamol en dan ging het wel aardig. Op een morgen vroeg Mickey me hoe ik geslapen had en vertelde ik dat ik steeds zo erg moe ben hoeefdpijn heb enz. Ik had ook een klein soort wondje op m’n enkel wat doort van ontstoken leek. Bleek dat ik Tickfever had. Er waren echt niet normaal veel miniscuul kleine teken in de bush. Een stuk kleiner zelfs dan het kopje van een speld. Elke dag droeg ik gewoon een lange broek enzo en dacht dat ze me niet zouden bijten, veel te naief natuurlijk. Die krengen zijn zo klein, het kan niet anders dan dat je gebeten word. Ze hebben me een aantal keren gebeten maar eentje was fataal. Sommige mensen kunnen er echt heel erg ziek van worden, dat ze hun bed niet meer kunnen verlaten zeg maar. Gelukkig had ik er niet zo erg last van. Ik ben met Cotts naar de aphotheek gegaan en de medicijnen hebben hun werke goed gedaan.
Het zien van neushoorn’s, hippo’s, giraffen, buffalo’s, krokodillen, olifanten, impala’s, zebra’s, wildebeesten, kudu’s, antiloppen en nog veel meer wild te zien onder een ochtend wandeling is onbeschrijfelijk gaaf en toverde elke keer weer een breede glimlach op mijn gezicht.
Ik kan nog wel uren en uren doorgaan, maar ik wil niet nog meer van jullie tijd inpikken.
Met wat blauwe plekken en schramen en een geweldige ervaring in de bush rijker ben ik inmiddels begonnen aan mijn reis langs de kust met de Baz-bus. Volgende keer hierover meer maar mijn internet kosten lopen nu echt te hoog op! Maar ik kan jullie wel vertellen dat ik al super leuke dingen hebben gedaan, mensen heb ontmoet en om een tipje van de sluier te geven morgen slaap ik in een grot in de Drakensberg……..
Liefs Mendy
